mercredi 29 novembre 2017

Sinterklaas met de Franse slag




Wonend op het Noord-Franse platteland met m'n Frans(e)man.....

als enigste, bijna krampachtig, vasthoudend aan het meest gezellige Nederlandse volksfeest ooit......

is het zeker niet eenvoudig om deze lieve man, zonder het Nederlandse volk om me heen, levend te houden..... 
De Franse Kerstman is al te nadrukkelijk aanwezig.

Ik probeer het hier, buitenshuis, aan m'n Franse entourage uit te leggen:

de intocht, het schoen zetten, de pakjesavond, de surprises en gedichten,
en ja, zelfs een dagelijks Sinterklaasjournaal op de landelijke televisie....
Je ziet ze een beetje onbegrijpend kijken. Ze vinden het wel grappig, verrassend en misschien zelfs wel een beetje heel erg raar. Maar ze zijn er niet mee opgegroeid zoals ik dus missen ze het gevoel dat ik wel heb, de fijne herinneringen .....
En dat kan ik ze ook niet kwalijk nemen.

Hier in huis heb ik, met de jaren, het krampachtige (gelukkig) kunnen laten varen. 
Het geforceerde dat zich uitte in Sinterklaas cd's grijs draaien, verplicht de intocht kijken, Sinterklaas-dvd's kijken, stipt het Sinterklaasjournaal volgen......... en ga zo maar door. Tot het je de ...... weer uit kwam.
Vermoeiend voor de Nederlandse- beetje-doorgedraaide-organisatrice en zeker ook voor haar medebewoners ;-)

Het hoeft niet perse zo te gaan zoals het vroeger ging of zoals het daar bij jullie gaat......

We doen het gewoon met de Franse slag, op onze eigen manier.
Vorige week hadden we zin om pepernoten te bakken en dat hebben we dan ook gedaan. Pepernoten met een Franse-koekkruiden-smaak zijn ook 
best erg lekker :-) 
Ik denk dat we op zaterdag 2 december één keer de schoen gaan zetten, zodat we op zondag 3 december ieder een Frans gedichtje en klein kadootje in de schoen zullen vinden. Op zondag zijn we in ieder geval thuis......

Ook kijken we als het uitkomt een keer het Sinterklaasjournaal.
De Sinterklaasliedjes onthouden ze niet (meer) maar de intro-zin van "Het Sinterklaasjournaal met Die-wer-tje Blok" ligt blijkbaar gemakkelijk in het Franse gehoor en zal ze hun leven lang bijblijven volgens mij...........

* De slinger op de foto kocht ik in de webshop van Jeanette van de blog
 Hip en kleurigZoals ze het zelf zo mooi omschrijft: "mooi gewoon - gewoon mooi"!

jeudi 23 novembre 2017

It can be as simple as this........








"Kunnen we hier iets mee maken?" vraagt zoon als hij in huis komt met
een grote bos bamboestokken. 
In eerste instantie ben ik niet razend enthousiast, helemaal als ik hem in de keuken zie staan met de laarzen nog aan, een spoor modder en restjes bamboe achter zich latend..........

Maar z'n enthousiasme en vrolijkheid werken aanstekelijk. "Weet je, we kunnen zo'n ster gaan maken die je mij laatst liet zien" voegt hij er nog aan toe.
Tja, hij weet wel hoe hij het moet brengen hè.

Ik vergeet de moddersporen en laat de wasmand staan. 
We gaan samen aan tafel zitten en maken deze mooie ster.

vendredi 17 novembre 2017

Een zonnig tussendoor-praatje.









Ik liep daarnet, voor m'n middagpauze, vanuit de winkel naar buiten en werd aangenaam verrast door zon en warmte. Ik had het binnen niet opgemerkt, was vanmorgen op tijd aangekomen en de hele morgen druk bezig geweest met het installeren van de kerst-etalages. Wat ontzettend leuk om te doen is trouwens maar dat is weer een ander verhaal. Het was een zeer aangename verrassing. En dan bedoel ik dat zonnetje natuurlijk.
Ik ben nogal gevoelig voor 'mooi' weer. Wie niet eigenlijk? En ik merkte duidelijk dat ik 'instant' vrolijk werd. Niet dat ik het niet was, maar het werd meteen vrolijk +++
Wat denk ik ook wel kwam doordat hier het de laatste tijd, erg grauw, somber, koud en vooral nat was.
Zo zijn we hier afgelopen zondag bijvoorbeeld de deur niet uit geweest. En dan ben ik echt geen suikerklontje hoor.......
Hoe natter en somberder het weer buiten, hoe groter de behoefte aan gezelligheid binnen. En dat hebben we dan ook maar gedaan afgelopen zondag. Het onszelf gezellig maken door taartjes te bakken (en op te eten natuurlijk), kaarsjes aan te doen en door met een plaid* lekker warm op de bank te zitten lezen en televisie te kijken.

Ik voel mezelf trouwens een bevoorrechte bofkont want ik won deze prachtige Muuto-herfstdeken op het blog van Wimke. En ik hoef jullie denk ik niet te vertellen dat ik er ontzettend blij mee ben :-)

mercredi 8 novembre 2017

Is it winter already?!








Ik las een stukje over schrijf- en blogster Helen Redfern in de Flow magazine gisteravond. Daarin zegt ze over haar kippen "Ze hebben mijn leven veranderd. Als ik ze eten geef in de ochtend, zie ik het eerste blad dat in de herfst valt, de eerste keer vorst....... allemaal dingen die me eerder niet eens opvielen". Misschien hebben jullie het ook gelezen. 
Het deed me meteen denken aan de foto's die ik 's morgens maakte. Best wel toevallig dat ik op dat moment, juist dat stukje las. 
Ik vind het fijn om kippen te houden maar foeter wel eens als ik 's morgens vroeg, voordat ik naar m'n werk ga, nog snel de tuin in moet om de kippen te voeren. Helemaal in deze periode als het donker en/of koud is. Of erger nog als het regent ;-) Maar Helen heeft hier wel een punt. 
Had ik niet naar de kippen gemoeten dan was deze eerste keer vorst me misschien niet eens opgevallen......

dimanche 5 novembre 2017

Kort, korter, kortst maar ook leuk, leuker leukst.







Kort, korter, kortst maar ook leuk, leuker leukst.

Nog geen seconde spijt gehad van de (voor mij) grote stap die ik begin juni heb genomen. Zoals je hier al kon lezen: Een-nieuwe-uitdaging.
Ik nam afscheid van mijn oude baan en begon met een compleet nieuwe baan. 
Tjonge, wat ben ik er blij mee. De beste beslissing ooit! Op de valreep. 
De keuze die er zogezegd gemaakt moest worden was eigenlijk al geen keuze meer. Het moest gewoon zo gaan. Het werd hoognodig tijd voor een 'Positieve' verandering. Ik dacht dat de vervelende en slechte sfeer op het werk geen impact had op m'n algehele welzijn, dat ik dit eenmaal thuis gemakkelijk achter me kon laten. En voor een gedeelte is dat ook wel zo. 
Maar het raakte me toch meer als ik toegaf. Het vrat aan me, het gaf stress en de situatie was vermoeiend. De grens was bereikt. Het was meer als genoeg geweest.
Dit wordt me eigenlijk, nu pas, steeds meer duidelijk. 
Ik voel me goed, ga met een glimlach (en niet met buikpijn) naar m'n werk, krijg weer meer energie en motivatie. De dagen vliegen voorbij, we hebben het druk maar gezellig en bovenal er is respect voor elkaar!

Oké m'n weekenden zijn kort, 1 (zon)dagje maar. Maar dat heb ik er met alle liefde voor over. En het kost me geen enkele moeite. Ik geniet dan maar dubbel van zo'n (zon)dag ;-) Zoals vandaag. Het was heerlijk weer. De tuin werd winterklaar gemaakt. Met het hele gezin naar buiten en in de tuin bezig zijn. Ik maakte een lange wandeling met een vriendin. En nam tijd om deze foto's te maken. 

Een fijne ontdekking is het blog en Instagram account  Studio Toutdoux
De foto's, de sfeer, de DIY's, de naam; ik ben fan.
Ik raakte geïnspireerd (wat niet zo moeilijk is bij het zien van al dat moois) en ging met (spijker)stof en draad en naald aan de slag.
Fijn om te doen en ik vind het resultaat best mooi geworden. 
Nu nog even kijken wat ik ervan ga maken.

Het oude lampenkapje kwam hier al eens voorbij (Dorps-brocante-2017)
Deze kreeg een mooi plekje aan de muur met een boekenplankdrager en een nieuw snoer.

lundi 30 octobre 2017

Al op tijd deze morgen.......








Maandagmorgen, een uur of 8.
Ondanks de herfstvakantie is de hele familie vroeg op. Nog niet helemaal aan de wintertijd gewend.
Zoon heeft absoluut geen tijd om kleren aan te trekken of te ontbijten. Nee, er zijn belangrijkere zaken te doen. Er moet een dinosaurus-skelet uitgegraven worden. En dat is een hele klus. Dat mag je van mij aannemen.
Het is een geduldheidskwestie. Een voor één worden de botten uitgegraven en geborsteld. Het is grappig en enigszins verbazingwekkend om te zien hoe geconcentreerd zoon te werk gaat en hoe serieus hij deze taak op zich neemt.
Hij die normaalgesproken moeite heeft met stilzitten. En mocht dat zo zijn dan zit hij het liefste op een schermpje te spelen of te kijken. 
Wat z'n moeder trouwens af en toe zwaar frustreert. Maar kijk de situatie is nog niet zo hopeloos ;-) Hij vermaakt zich al een aantal uurtjes met dit pleisterblok en lijkt het nog lang niet op te geven. En natuurlijk nemen we de stof er met alle plezier op de koop bij.

lundi 16 octobre 2017

Gewoon een hele mooie dag.........

















15 oktober 2017: de roze Oktober maand in Landas, wandelen ten behoeve van het onderzoek tegen borstkanker.


Zo'n dag waaraan ik nog vaak met een fijn en tevreden gevoel terug zal denken.......
Zo'n dag waarop het weer uitzonderlijk mooi was.
Zo'n dag waarop ik me weer eens realiseerde hoe mooi het Noord-Franse platteland wel niet is.
Zo'n dag waarop ik voel dat ik 'hier' m'n plekje wel gevonden heb (voor nu althans ;-)).
Zo'n dag waarop ik geen spijt heb dat ik lang geleden met m'n koffertje naar Frankrijk ben vetrokken.
Zo'n dag waarop ik me niet anders dan de anderen voel of dat ik tenminste geaccepteerd wordt zoals ik ben ook al is dat misschien 'anders'!
Zo'n dag waarop ik erg gelukkig ben met de mooie lieve mensen die ons hier omringen.
Zo'n dag waarop alles even helemaal perfect is.

Gewoon een hele mooie dag!

dimanche 8 octobre 2017

Sun and waterdrops in the garden early this morning









We stonden al bij de buitendeur, richting voetbalveld, om oudste aan te moedigen.
Mijn blik werd aangetrokken door de sprookjesachtige sfeer die er in de tuin hing. Een beetje wazig zo door de zon en met overal druppels. "Ik "moet" een paar foto's maken", zei ik tegen dochter. Ze slaakte een diepe zucht maar wachtte toch geduldig even.
Het leverde bovenstaande plaatjes op!
Een fijne zondag allemaal!